Wat is een aperitief? Betekenis, voorbeelden en hoe je er een serveert

Van het Latijnse aperire, "openen". Een aperitief is de drank die de avond opent — geserveerd voor het diner, waarvan traditioneel wordt aangenomen dat het de eetlust opwekt. Het gebruik is het sterkst in Italië en Frankrijk, waar het uur voor het diner zijn eigen naam, rituelen en hapjes heeft.

Ah-pe-rie-TIEF. De Italiaanse vorm is aperitivo (ah-pe-rie-TIE-voh), de Spaanse aperitivo en de Franse apéritif — allemaal van dezelfde Latijnse stam. In Italië benoemt het woord zowel de drank als het sociale uur eromheen.

Vier families dekken het geheel. Bitterlikeuren: Campari, Aperol, Suze, Salers. Gearomatiseerde wijnen: droge vermout, Lillet Blanc, Cocchi Americano. Droge bubbels: brut prosecco, champagne of een Spritz op basis van een van beide. Versterkte wijn: fino- of manzanillasherry. Wat ze verbindt, is lichtheid, droogheid en meestal een bittere rand.

Timing en gewicht. Aperitieven komen voor de maaltijd: licht, droog, zacht bitter. Digestieven komen erna: donkerder, zoeter, sterker — amari, fernet, brandy. Veel Italiaanse flessen vermelden hun rol op het etiket, en sommige, zoals zoete vermout, spelen met plezier beide rollen.

Het kan allebei zijn — het woord benoemt de gelegenheid, niet een productcategorie. Aperitiefwijnen (vermout, quinquina's zoals Lillet) zijn op wijnbasis en bevatten minder alcohol; aperitivolikeuren (Campari, Aperol, gentiaanlikeuren) zijn op gedistilleerd gebaseerd en intenser. Beide worden voor het diner geschonken, vaak op ijs met een twist.

Puur of on the rocks: een klein glas op voet of een rocksglas met één groot ijsblok. Spritzes en andere opgebouwde drankjes: een groot wijnglas vol ijs. Wat het glas ook is, koud serveren — het glas, de fles of beide koelen. Aperitieven zijn op hun best als ze verfrissend zijn.

Eerst de Spritz-familie: Aperol Spritz, de bitterdere Campari Spritz en de Hugo — prosecco, vlierbloesem, munt en sodawater, de milde, niet-bittere neef uit de Alpen. Daarnaast: de Americano (Campari, zoete vermout, sodawater), bitters met sodawater, of simpelweg droge vermout op ijs met een olijf. Geen enkele kost meer dan twee minuten.

In Italië ongeveer tussen zes en acht uur 's avonds — na het werk, voor het diner. Bars zetten hapjes klaar, de drankjes blijven licht, en het draait evenzeer om de pauze als om het glas. Het ritueel thuis overnemen vraagt niet meer dan een fles, ijs en de discipline om bij één of twee te stoppen.

Voor de meeste gezelschappen: Aperol als het gezelschap bittere drankjes nog niet gewend is, Campari voor wie dat wél gewend is, droge vermout of Lillet Blanc recht uit de koelkast, en fino-sherry voor de wijnliefhebbers. Een feest geven? Eén fles bitterlikeur plus prosecco en sodawater volstaat voor iedereen — dat is de complete Spritz-formule. Alles koud serveren, in kleine porties, met iets zoutigs erbij.

Een spritz is het Italiaanse aperitief: bitterlikeur, prosecco en een scheutje sodawater — de Aperol Spritz is het sjabloon. Een spritzer is eenvoudiger en ouder dan zijn trendy neef: droge witte wijn aangelengd met bruiswater, niets bitters aan. Voor een spritzer: drie delen gekoelde witte wijn over ijs schenken en aanvullen met één deel sodawater. Wie de scherpte vóór het diner zoekt, kiest voor de spritz.