Zelf bitters maken: sinaasappel, aromatisch, chocolade en meer

Hoe hoger het alcoholpercentage, hoe beter de extractie: 50% of meer is ideaal, dus overproof wodka of sterke rye en bourbon zijn gangbare keuzes. Gewoon gedistilleerd van 40% werkt ook, het moet alleen langer trekken. Neutrale alcohol laat de botanische ingrediënten aan het woord; een smaakvolle basis zoals rye geeft de bitters het karakter van de whiskey mee.

Een aparte bitterstof: gentiaanwortel is het werkpaard, met kinabast en alsem vlak daarachter. Brouwwinkels, kruidenzaken en specerijenhandels hebben ze alle drie op voorraad. Een klein beetje doet al heel veel, dus een halve tot een hele theelepel per 250 ml alcohol is ruim voldoende, en vroeg zeven kan altijd als de bitterheid het aroma begint te overheersen.

Eén tot drie weken. Aroma trekt snel: citrus en specerijen zijn binnen enkele dagen aanwezig. Bitterheid bouwt zich langzamer op, dus vanaf dag vijf om de paar dagen proeven. Zeven zodra de balans klopt; een vast eindpunt is er niet, en een paar dagen te lang is te herstellen door te verdunnen met wat verse alcohol.

De gedroogde schil van vier sinaasappels (vers kan ook, maar gedroogde schil is geconcentreerder), een theelepel gentiaanwortel, een paar kardemompeulen, een halve theelepel korianderzaad en een paar pimentbessen in een pot doen met 250 ml sterke drank. Afsluiten, dagelijks schudden en vanaf dag vijf proeven. Door een fijn filter zeven zodra bitterheid en citrus in balans zijn (meestal na ongeveer twee weken), en dan bottelen.

De citrus vervangen door warme specerijen: kaneelbast, kruidnagel, piment, een paar gedroogde kersen en een reep sinaasappelschil op een basis van rye of bourbon, met dezelfde theelepel gentiaan. Het doel is het profiel van een Old Fashioned: kruidnagel en kaneel voorop, donker fruit erachter. Laten trekken en zeven, precies zoals bij sinaasappelbitters.

Cacaonibs vormen de ruggengraat, ongeveer twee eetlepels per 250 ml, ondersteund door een half vanillestokje, een klein stukje kaneel en de gebruikelijke theelepel gentiaan. De nibs geven de diepte van geroosterde cacao zonder zoetheid. Uitstekend in een Manhattan of elk drankje op gerijpt gedistilleerd dat om een donker, bijna dessertachtig accent vraagt.

Ja: de alcohol vervangen door voedselveilige plantaardige glycerine, verdund met water in een verhouding van drie op één, dezelfde botanische ingrediënten gebruiken en drie tot vier weken laten trekken, want glycerine extraheert langzamer dan alcohol. Zonder de conserverende werking van alcohol hoort de afgevulde fles in de koelkast en is de inhoud het best binnen een paar maanden op te maken. Ze brengen een mocktail net zo op smaak als de echte.

Elk botanisch ingrediënt met een zuivere bitterheid: alsem (de helft gebruiken, die is scherper), kwassiehout (neutraal en zeer bitter, één op één te vervangen) of kinabast (geeft een accent van kinine en tonic; de dosering klein houden). Paardenbloemwortel is de mildste optie voor een zachtere batch. Wat de keuze ook is, beginnen met minder dan een theelepel per 250 ml en proeven terwijl het trekt, want bitterstoffen zijn minder vergevingsgezind dan aromaten.

In flesjes met een druppeldop of pipet zeven, elke batch voorzien van datum en recept, en in een donkere kast bewaren. De sterke alcoholbasis maakt ze onbeperkt houdbaar, net als bitters uit de winkel.